اطلاعات تماس

09155122338

درباره روستای ازغند

نام شهر یا روستاها اغلب بیانگر یک یا چند ویژگی تاریخی ، جغرافیایی و اجتماعی خاص آن منطقه است .

درباره « ازغند » و به تبع آن شکلِ نوشتاری آن ( ازغند ، ازقند ) روایت ها و استدلال های گوناگونی مطرح است . که در اینجا به دو مورد اشاره میشود : برخی واژۀ ازغند را برگرفته از لغت « آذوقه بند » می دانند چرا که دشت ازغند به حاصلخیزی و پرآبی مشهور است و ازغند را انبار غلّه و آذوقۀ منطقه دانسته اند .

این تعبیر چندان پایه و اعتبار لغوی ندارد . برخی دیگر از جمله « مرحوم آیت الله سعیدی » در سفری که به ازغند داشتند از وجه تسمیه ازغند پرسیده شد ایشان چنین فرمودند : تا آنجا که بنده تحقیق کرده ام در حقیقت ازغند ، « اُزقند » است ، چراکه « اُز » به معنی سبز و خرم و « قند » به معنی شهر و آبادی می باشد . مانند « سمرقند » ( « سمر » یعنی افسانه و قند یعنی شهر پس سمرقند به معنی « شهر افسانه ای » ) پس ازغند یا اُزغند به معنای « شهر یا آبادی سبز و خرم » می باشد . » جالب اینکه این تعبیر با آنچه که بین اهالی و از پیشینیان سینه به سینه منتقل شده همخوانی دارد زیرا نام قدیمی ازغند را « شهر سبز » می دانند .



قرنهاست که روستای ازغند در دامنه جنوبی کوههای چهلتن ( خراسان مرکزی ) آرمیده است . به استناد آثاربرجای مانده همچون گورهای زردشتیان موسوم به ( قبرستان گبرها ) و « سرو » بسیار کهنسال بر سر راهِ ورودی، تاریخ روستا را به پیش از اسلام میبرد . اگر پیشتر آییم به آثاری ازقرن ششم و سلجوقیان یعنی « قلعه های اسماعیلیه » که بر بالای کوه صعب العبور موسوم به « باغ قلعه » برخواهیم خورد. والبته حفره ها و تونلهای زیرزمینی درغربِ روستا موسوم به « سومب » خود دارای پیشینه ای است که هنوز تحقیقات چندانی روی آنها انجام نگرفته است . علاوه بر آثار یادشده وجود نام باغهایی که فقط نامی ازآنها باقی است همچون : باغ هوس،باغ نظر،باغ گلشنو باغ صومعه همه ازگذشته ای اگرنگوییم باعظمت وپرشکوه ولی سرسبز وخرم حکایت دارد . گذشته ازآثار،باغها و نام روستا، ازغند در دنیای مکتوب و در دل کتابهای تاریخی کم و بیش دیده میشود .

رشد جمعیت %20

رشد اقتصادی %30

رشد صنایع دستی %50

رشد کشاورزی %40

رشد دامداری %50

شاغلین

نرخ بیکاران

دورتا دور قلعه یعنی پشت دیوار بارو خندقی حفر شده که در مواقع اضطراری آنرا آبگیری میکردند تا دشمن نتواند حمله کند. خندق وبارو ، هم اکنون (سال 1396 شمسی) هنوز به خیابان اصلی ازغند که از میدان اصلی درب قلعه به سمت شمال یعنی قبرستان بالا میباشد مردم ته خندق میگویند .


توابع ازغند : به استناد آمار « جهاد سازندگي تربت حیدریه » در سال 1362 عبارتند از :
روستاهاي آباد ازغند
شامل : حجّت آباد ، خوش درّه ، زرمهر ، شادمهر ، ظهيرآباد پائين ، عارف آباد ، علي آباد ، قلعه نو ، گلستان ، محراب آباد ، چنار ، سلطان آباد ، علي آباد.

روستای ازغند درسال 1334 شمسی از توابع شهرستان تربت حیدریه(هم اکنون ازتربت جدا شده وجزء شهرستان مهولات بشمارمی اید) در مرکز خراسان بزرگ واقع شده است. فاصله تا مرکز شهرستان 50 کیلو متر است . ولی نزدیکترین شهر کاشمر است، که با فاصلۀ 35 کیلومتری، در سمت غرب روستا واقع است.

وضعیت توپوگرافی
سیمای برجسته ناحیه ازغند از کوههای شصت دره ، کرکز و سرسفیدال درشمال و کوههای فغان در جنوب که هر دو دارای روند شرقی–غربی هستند . بلندترین نقطه درشمال غرب ناحیه به ارتفاع 2335 متردرکوه کرکز قرارگرفته است . بین این دو برجستگی شمالی وجنوبی دشت وسیعی بنام دشت ازغند قرار دارد که از غرب به جلگه کاشمر و از شرق به جلگه تربت حیدریه پیوند خورده است.

آب و هوای ازغند
آب و هوای حاکم بر منطقه ی ازغند با توجه به وضعیت توپوگرافی و پستی بلندی های موجود، در شمال و جنوب متفاوت است . شمال آن دارای آب و های نیمه خشک و قسمت مرکزی و جنوبی دارای آب و هوای خشک و کویری است. حداکثر مطلق درجه حرارت 40 و حداقل آن 12 درجه سانتیگراد است. میزان بارندگی نیز در این منطقه بسته به موقعیت شمال و جنوب متغیر است. متوسط سالانه نزولات جوی در محدوده شمالی 270 و در قسمت مرکزی و جنوبی 171 میلی متر است. جریان سیبری در زمستان باعث کاهش شدید دما شده و این جریان خشک با خود رطوبتی ندارد ولی جریان های غربی در ریزش باران های منطقه نقش موثری داشته و سبب ریزش باران های زمستانی می گردد .

بادهای ازغند
وزش باد کلاً در تمام طول سال وجود دارد و دلیل اش هم مجاورت با کوه و کوهستانی بودن منطقه ازغند است. در تابستانها بادهای خنک و گاهی همراه باگرد وخاک و در زمستان بادهای سرد و سوزناک جریان دارد.

پوشش جانوری
به همان اندازه که طبیعت ازغند از انواع پوشش گیاهی برخوردار است به همان اندازه از تنوع جانوری بهره مند است کوههای سربفلک کشیده با مراتع سبز و خرم و صخره ها و دره ها و تپه ها و دامنه های متنوع با چشمه ساران پر از درخت و گیاه با چشم اندازهای زیبا و منحصر بفرد باعث شده که انواع جانوران ریز و درشت را گردهم آورد. هنوز مردم ده ازغند خاطره سال پلنگ که در تابستان پلنگی مریض و گرسنه به روستا پناه آورده بازگو میکنند و یا چوپانها از گله های آهو و گرگ و افعی های بزرگ و خارپشت و غیره صحبت میکنند و گرنه دیدن روباه و شغال و مار و لاک پشت و جوجه تیغی و امثال آنها معمولی است. به جز جانوران اهلی همچون اسب، قاطر، الاغ، گاو، گوسفند، بز، مرغ و خروس، گربه های سیاه ابلق و غیره که جزو جدانشدنی مردم روستا است بطور کلی مثلاً در دهه سی (1340-1330)هر خانواده ازغند حداقل یک گاو نر شخمی و یا دارای یک الاغ میباشند گله گاو که به آن (گَوَرَه)میگویند گاو چرانی دارد که گله گاوی بالای 150 گاو شیری و شخمی منظور نر و ماده میباشد روزانه به اُلنک بالای قنات افضل آباد(فیضل اباد)میبرد و شب هم برمیگرداند البته گاها الاغ هم قاطی میکنند .

اسامی باغ کوه و کوههای ازغند
علی بوکَّه ، ملا احمد ، بقرقی ، لوپیا ، چشمه صدف ، تیغ سیاه ، گَو سروخ ، پلنگ روی ، باغ فرهاد ، باغ طاهر ، باغ موسی ، باغ سیدا (سیدها) ، چیندو ، سرچنارستو ، باغ رضا ، خرتوی ، زردا لویوک ، باغ قلعه ، سیه در ( سیاه دره ) ، سرو در ، بازه چوری ، بازه لو دگمه ، اُلنگ سر عنبروی ، هزار چهل ، کمر علیستو ، کمر محد بگ ، کمر مرد ، قله سبز خرتوی ، غار آقاجواد ، غار دو در ، گدار زرد ، گدار شهر ، گدار پسته ، بازه تاک ترقی ، تنگل لوک ، کمر دو شاخ ، قله شادمال ، ناخل قوری ، بازه استه محمد حسن ، دهنه علی بازه ، کوه باغ قلعه . نام کوهها و دره های ازغنداست که سالها ورد زبان اهالی بوده و می باشد .