فرزندان شما ، فرزندان شما نیستند! آنها پسران و دختران اشتیاق زندگی به خویش هستند. آنها از طریق شما به جهان می آیند . اما از آن شما نیستند . می توانید دوست شان بدارید ،اما نمی توانید اندیشه های خود را در ظرف ذهن شان بریزید ، زیرا آنها آفرینندگان اندیشه های خویش اند . می توانید تنشان را در خانه نگه دارید ،  اما روحشان را هرگز . زیرا روح آنها در خانه ی فردا سکونت دارد ، شما هیچ گاه به خانه ی فردا نمی رسید ، حتی در رویا . بکوشید شاید مانند آنها شوید ،  اما مکوشید آنها را مانند خود کنید . زیرا زندگی به قفا نمی نگرد ، و در دیروزها درنگ نمی کند