صنایع دستی است. رباط و كاروانسرای طبسی به همت یكی از تجار معروف عصر قاجار به نام حاج محمدابراهیم طبسی در اواخر قاجاریه بنا شده است. در بخش های داخلی این موزه می توانید از ماكت هایی كه به شكل نمایشی مراسم شب چله را در خانه یی سنتی به نمایش گذاشته اند، دیدن كنید. در بخش دیگری از موزه مردم شناسی رباط طبسی مراسم ازدواج این منطقه به نمایش گذاشته شده است. در این منطقه رسم است دو سه روز پیش از مراسم عروسی جوانان ده جمع شده و داماد را خبر می كنند تا مراسم هیزمی را انجام دهند. داماد به نخستین نفری كه به روستا برسد دستمالی ابریشمی و عرقچین هدیه می دهد. در روز عروسی هم مهمانان در خانه داماد رقص و پایكوبی می كنند. اما در داخل فضای موزه كه نورپردازی شده بخشی هم به نخ ریسی و ریسندگی اختصاص دارد. در تربت حیدریه ریسندگی پنبه و پشم برای بافت پارچه و تولید نخ قالی به وسیله دوك و جلك و چرخ نخ ریسی انجام می شود. ریسندگی به وسیله دستگاه چرخ را زنان و ریسندگی با جلك، دوك و حتی یك قطعه سنگ را علاوه بر زنان، مردان نیز انجام می دهند. یكی از غرفه های موزه به نمایش نحوه كار چرخ نخ ریسی و همچنین ریسندگی با دوك و جلك اختصاص داده شده است. اما «فرت بافی» در تمامی نقاط شهرستان تربت حیدریه رایج بوده است. امروزه در روستاهای كدكن و ازغند هنوز این رشته رونق چشمگیری دارد. می توانید در بخش دیگری از موزه رباط طبسی اطلاعات بیشتری درباره «فرت بافی» در این منطقه به دست آورید. «فرت بافی» را زنان در فصل زمستان انجام می دهند كه حاصل این تلاش تولید پارچه های نازك برای حوله حمام و حوله دست است. ماده اولیه فرت بافی پنبه است كه در تربت حیدریه تولید می شود. اما در روستاهای مجاور تربت حیدریه هنوز هم یكی از صنایعی كه غالباً زنان روی آن كار می كنند صنعت ابریشم كشی است كه به ویژه در منطقه بایگ رایج است. این حرفه از زمان های بسیار دور در تربت حیدریه رایج بوده است. همچنین منطقه بایگ در تربت حیدریه یكی از مناطق مهم پرورش كرم ابریشم و تولید الیاف ابریشمی است.