همشهری گرامی آقای علی اکبر اسدی مطلبی در باره قالی ارسال که بنظرمخاطبین عزیزمیرسانیم .

باعرض سلام وادب خدمت شما مخاطب گرامی سایت رسمی روستای ازغند

چندی قبل مطلبی مبنی بر روند تغیرمنابع اقتصادی مردم در ازغند در سالهایی

که کشاورزی ، باغداری ، ودامداری محور اصلی اقتصاد ودرآمد ومعشیت اهالی ازغند بوده است ودر دوره ای هم تولید فرش یا همان قالیبافی بوده که گویا درچند دهه گذشته فرش منطقه بنام فرش ازغند شهرت داشته است ودر سه دهه پیش بخاطر داریم که در روستا ی چهار صد خانواری یکصد دار قالی دایر بوده و حدود چهار صد نفریعنی از هر خانه یکنفرباین حرفه اشنغال داشته اند .بدنبال تحول اقتصاد نفتی وصادرات نفت  ودیگر محصولات کشاورزی وگرانی کار گر ونخ پشم این حرفه دیرینه  در اغلب نقاط ایران از جمله روستای ازغند از رونق افتاد که تقریباً در........کلیک ادامه مطلب

کفاشی : چهل سال پیش در همین ازغند : دومغازه کفاشی فعلا در ازغند دایر است غیر از دو سه نفر به قول ازغندی ها لخه دوز یعنی کسی که کفشهای کهنه را وصله پینه میکند .این دو کفاش یکی کربه اسحاق و دیگری کربه غلامعلی نامیده میشود ونوعی کفش و انواع گیوه ها ی تخت موتوری (منظور لاستیک ماشین است) را میدوزند که رستم هم نمیتواند آنها را کهنه و پاره کند گیوه دو نوع است یکی تحت موتوری و یک نوع گیوه کرمانشاهی است که تحت آن را از پارچه فشرده مخصوص تهیه میکنند این دو کفاش نوعی کفش چرمی به سلیقه خود درست کرده که بازارش در همین قلعه است

آهنگری :زمان سال 1335شمسی : فعلا در ازغند مغازه آهنگری وجود دارد که تمام کارها و وسایل آهنی و فلزی روستا را درست میکند البته علاوه بر این آهنگری چند تا استاد قربت هستند که سالانه و فصلی برای کارهای ده به ازغند می آیند چندی مانده و دوباره کوچ کرده و میروند.کربلائی غلامحسن صفاری برادر آقای منشی استاد آهنگری ازغندباتفاق دستیارش استا رضا عباسی مغازه بزرگی در درب اصلی ازغند دارند با دو کوره بزرگ ودو تا مشک پر باد یعنی پوست گوسفند را بعد از کشتن بدون بریدن جایی از بدنش صاف وپوست کنده بقول ازغندی ها (قلفتی) بیرون آورده سپس بطریقه خاصی خشک میکنند و بالا پائین آنرا بسته و در این کار استفاده میکنند با فشار دادن آن که سرش باز باشد تولید باد و به قول آهنگران دم گفه میشود ومثل پنکه برقی عمل میکند بگذریم به وسیله این دم ها که بر آتش مید مند و آهنی را داخل آن گذاشته اند تا سرخ و گداخته و به هرشکل که بخواهند در می آورند و کارهای آهنگری ده بدست آنهاست مانند درست کردن نعل اسب و الاغ و میخ و داس ,بیل,بیلچه,کلنگ و تیز کردن کاه خورد کن (گاو بردی) که به دنبال گاو بسته شده و در خرمن کوبی استفاده میشود

تهیه پارچه :این نوشته های ما مال گذشته ازغند است وگر نه اکنون با آمدن انواع پارچه های بازاری نخی وپلاستیکی وحتی پارچه کیلویی بازار فرت بافی ازغند را بکلی از رونق انداخته در همین گذشته نزدیک انواع و اقسام پارچه مثل کرباس و دستمالهای مخصوص و چادر شب های رنگارنگ با دستگاهی به نام فرت(کلمه ازغندی)بافته میشود.کار پارچه بافی و آماده کردن وسایل آن به عهده زنان است ,زنها هستند که دستور داده به آقایان ونوع نخ مخصوص را از شهر تهیه کرده و بیاورند به ده.در یک روز با کمک چند زن در زمینی به درازای 50 متر نی های مخصوصی با فاصله معین توی زمین قرار داده و دو نفر پشت سر هم هر کدام بوسیله ماسوره(مشوره) نخها را یکی یکی بهم پیوسته وبه صورت طناف بزرگ در آورده که بتوانند موقع بافتن کم کم از آن استفاده کنند.دستگاه فرت که شامل قطعات معینی است روی دو تا چوب کوتاه مانند که درمحل مخصوص باندازه معین در زمین فرو کرده اند ودر ازغند کرگاه خوانده میشود(کار گاه) و وسط چوبها شیار دارد در آنجا قرار داده و اشخاص متبحر در این کار هستند که کارگاه را آماده کار میکنند و در عرض سه الی چهار ماه زن خانه در فاصله خانه داری وبچه داری کار فرت راتمام میکندو همانطوریکه گفته شده نتیجه آن پارچه کرباس که انواع پیراهن و زیر شلواری و تشک و لحاف و غیری و حوله های مخصوص دستمالهای قشنگ و انواع چادر شب و نوعی زی بند (لغت ازغندی )است نکته مهم این بافته ها محکمی و پر کاری آنهاست یک پیراهن کرباسی با یک شلوار کرباسی منکه یک طفل پر جنب و جوش بودم مدت یکسال به طور مداوم پوشیده فقط برای شستن در آورده ام در این مدت هیچ کار نشده است و بلکه بهترهم شده است.

تهیه صابون : درست کردن صابون در ازغنذ مرسوم است خصوصاً صابون سرشوئی لذا چند خانواده با کمک یکدیگر مواد اصلی صابون را فراهم میکنند که عبارت است ازچربی مثل دنبه یا پیه ویا هر نوع چربی دیگری باشد ومواد شیمیایی که در ازغند شغار میگویند قبلا اینها را از شهر تهیه میکنندفن صابون سازی در دست چند نفر بیشتر نیست البته فعلاً در ازغند در آماده کردن هر کاری همه با هم همکاری میکنند ما که بچه بودیم میدیدیم دریکروز گوشه ای از حیاط چند دیگ ریگی روی اجاق است وآتش کنده وهیزم زیر آن و مواد داخل دیگ در حال جوشیدن است وبخیال اینکه خوردنی است جلودیگ آمده که بزرگها از دست زدن مارا نهی می کردندو در پایان کار صابون های آماده شده را در گوشه ای از حیاط میگذاشتند تا کمی خنک شودسپس با چاقوصابونها را به شکل چهار گوش در میآوردند و میگذاشتند تا خشک شود

آسياي آبي چيست :
این نوع آسیا درحال حاضر وجود ندارد . البته نوعی دیگر که از انر ژی باد استفاده میشود بنام آسیای بادی ، میگویند : در نشتیفان خواف وجوددارد.واما آسیای آبی ، که آسیابانهای ماهر قدیمی ازغند ، قبلاً توسط ، استادان سنگتراش از محل مخصوص سنگهای آسیا را آماده میکنند . سپس در محل آسیا جایی که آب بر آن مشرف باشد ، توسط آجر وآهك وساروج چون سيمان نيست ، لوله ي تنوره مانند ، شكل چاه درست كرده ، بطوريكه آب مشرف برآن چاه باشد .يعني آب با فشار از بلندي به پايين بريزد ، ودر پايين اين چاه يا تنوره چرخي ، داراي پره هاي پهن بوده ، كه آب با شدت به اين پره ها خورده ، و ميرود عقب ، وپره ديگر جلو آمده ، و حالت گردش بوجود مي آيد ، سر اين دستگاه فيزيكي به سنگ ‍آسيا مربوط ميشود ، كه بحالت حركت در مي آيد ، وقتيكه سنگ آسيا به حركت درآمد ،طوري دستگاه ساخته شد ه ، كه دو تا سنگ رویهم قرار میگیرد ، گندم را داخل ظرفی بزرگ ریخته ، که توسط لرزش سنگها از ته ظرف گندمها روی سنگ ، واز جوف آن بین سنگها قرار گرفته ، وآرد میشود ، وسپس وارد محفظه ای بنام پرخو ریخته وآرد آماده است .