قنات اسلام آباد(شو ده) : در سال 1334شمسی از کتاب (ازغند شهرسبز)
اين قنات را در ازغند (شوده) مي گويند ، سر چشمه اين قنات از توي باغها ي ازغند قسمت شرق روستا میباشد ، و درپایین ده سر چشمه آن است ، اين قنات بر مدار 18 شبا نروز تقسيم شده است ، عموم مالكين اين قنات خورده مالك هستند ، باغها وزمين ها ي محدوده اين قنات از آب رودخانه استفاده نمیکنند یعنی آب دهي نميشود ، چون قنات از جنوب وصل به روستاست ، قنات محراب هم از آشامیدن وآب حمام اضافه نیست ، تمام شستشوی لباسها ، آب آشامیدنی ، چهار پایان، شستشوی فرش ، کاه ، یونجه ، وشستن مرده ها ، در هوای بازً ، و در همین قنات میباشد ، روز های تعطیل و غیر تعطیل اگر بیایی سرکاریز ، صحنه های جالبی می بینی ردیف دختران وزنها چمباتمه نشسته ، وجلوشان سنگی پهن ، وکنارشان طشت لباس ، که لباسهارا یکی یکی روی سنگ جلوشان ، گذاشته وبا یک چوب نیم متری بآن میزنند ، البته پارچه ای کوچک که محتوی ریشه گیاهی که در ازغند بآن( بخ) میگویندچوبک که با مالیدن به پارچه کف میکند وبا عث تمیزی میشود ، ونهایت این آب سرد ، وآ ن چوبگ ها ، لباسها را چندان تمیز نمیکند ، در حالیکه دختر ها مشغول لباس شستن میباشند ، چهار پایان هم مشغول آب خوردن ، بچه های کوچک آبتنی ، وتعدادی هم مشغول شستن پشم ، کاه ، که می بینی جنازه ای را هم میآورند ، برای شستن میت ، وگریه وشیون آنها ، واین یک روز از روز هاست در مظهر قنات (شوده)ازغند