باغ قلعه :

این باغ که در کوهستان بوده بعلت مجاورت با قلعه قدیمی که می گویند از قلاع ملاحده وحسن صباح بجا مانده که بر بالای کوه بنا شده بباغ قلعه معروف است ودارای اشجار میوه وانجیر وتاک انگور ودرختان کهنسال گردو ودیگر درختان میوه میباشد چشمه ای آب گوارا نیز دارداین باغ با فاصله حدود شش الی هفت کیلو متردرشمالغربی روستا واقع شده است

تا ایجا گفته شد که اکنون که سال1335شمسی میباشد همانطوریکه مردم ازغند از زمین وکشتزار های دور ده وبیابان استفاده میکنند کوهستانها هم منبع در آمد بزرگی برای آنها میباشددر کوهستانهای ازغند پوشش گیاهان منحصر به فرد دارویی امثال : درمنه ، ریواس ، کنگر، کله سنگ ، ناخن گربه ، خیر (گون)، باد بر ، خلو ره ، ودر دامنه کوهها : چرخه ، سو ، تلخه ، خار شتری ، خاکشیر ، خرفه ، خار خسک ، ریش بز ، کل پوره ، وانواع گیاهان دارویی دیگر ، کوههای ازغند محل زندگی هم میباشد یعنی کسانی هستند  که ماه ها با خانواده شان ووسایل زندگی در کوه بسر میبرند . اسامی دره های آباد ازغند وکوهها ،  که در طول صد ها سال زندگی ، اسم بر آن نهاده اند ، بدین شرح است :  ، علی بوکه ، ملا احمد ، بقر قی ، لوپیا ، چشمه صدف ، تیغ سیاه ، گو سروخ ، پلنگ روی ، باغ فرهاد ، باغ طاهر ، باغ موسی ، باغ سیدا ، چین دو ، سرچنارستو ، باغ رضا ، خرتوی ، زردا لو یوک ، باغ قلعه ، سیه در(سیاه دره) ، سرو در ، بازه چوری ، بازه لو دگمه ، ا لنگ سر عنبروی ، هزار چهل ، کمر علیستو ، کمر محد بگ ، کمر مرد ، قله سبز خرتوی ، غار آقاجواد ، غار دو در ، گدار زرد ، گدار شهر ، گدار پسته ، بازه تاک ترقی ، تنگل لوک ، کمر دو شاخ ، قله شاد مال ،  ناخل قوری ، بازه استه محمد حسن ، دهنه علی بازه ، کوه باغ قلعه خانواده هایی مثل آقایان ایوبی (رمضانعلی ابولی)ماهها در کوه می ماند ند البته با درآمد خوب وامکانات یا خانواده کربلایی یوسف فرتی که در آمد گندمش باندازه صحرای ازغند بود

چشمه ساروکوهها :

علاوه برقناتها وکلاته ها ی روستا ومجاور آن ، سرتاسر شمال ازغند را کوهستان فرا گرفته در اکثر دره ها ودامنه کوه های ازغند ، چشمه سار،  ودارای انواع اشجار میوه میباشد ، ازقبیل : انجیر ، بنه ، زرشک ، گز ، قر قناس ، طاقئ ، طاق  وحتی دره هایی هست ،  پراز میوه مثل : (در ازغند به دره تنگل میگویند)تنگل گو سروخ ، همه اش انجیر است  ، اشخاصی که حوصله دارند شب خواب به کوه میروند ، که اول صبح آنجا باشند ، ظرفهای حلبی(بآن تین میگویند)با خود میبرند که موقع جابجایی روی الاغ شان انجیر ها له نشود  ، یا در کوهستان های ازغند درختان گردویی هستند  با عمر شصت ساله وسی الی چهل هزار گردو در سال تولید دارند ، در حال حاضر سال1335 ازغندی هایی هستند که سالانه صد ها من شیره از تاک های انگورکوه بازغند می آورند وهمچنین ده ها هزار گردو وغیره ، علاوه بر درختان میوه تمام  تیر سقف خانه های ده ازسپید دار ها و چنار های کوهای ازغند است ودره هایی است که سرتاسر دره پر از سپیدار وچنار  است که در ده به ازغندی (سرچنارستو)مشهور است اگر سنگچین های دور باغهای کوه را ببینی متوجه می شوی که مردم آنزمان چقدرزحمت کشیده وچه علاقه مندی به آنجا داشته اند در باره این سنگچین ها که در ازغند بآن (سنگجی ) میگویند درسفری کوهستانی که خودم داشتم با یکی از اهالی ازغند که ماه ها بخاطر گوسفندانش در کوه می ماند (کربه اللهیار)پرسیدم از سنگ چین ها ایشان گفتند که مابرای گوسفندانمان وکارهای باغ به دو سه نفر احتیاج داشتیم که کار هایمان را انجام دهند  آنهم با چه مزدی فقط هزینه خورد خوراک  وخواب با ما باشد اما بجای دو نفر  ده نفر آمده بودند وما از آنها در سنگچین ها ی دور باغهای کوه استفاده میکردیم مادرباره کوهستانهای ازغند ودره ها وغار ها ونامهای یکی یکی آن ومحصولات وگیاهان دارویی در آینده شرح خواهیم داد انشا الله