اي زمين اين چرخشت پس كي به پايان مي رسد/منجي عدل وحسابت كي نمايان مي رسد/جمع شدنند نامردمان زر پرست بر روي تو/كار اين دنيا پرستان كي به عصيان مرسد/خون انسانهاي بسيار گشته بر اينان مباح/گر ستم افتد به موري حكم به ديوان ميرسد/اينقدر تزوير وصد رنگي نمي دانم زچيست/ظلم به مور محكوم وحق بر خون انسان مي رسد/دولت مستكبران خورشيدشان كرده غروب /اي خداوند زمين كي ماه تابان مي رسد/گر درون سينه ام چركين است از وضع زمين/كاش مي دانستم كه كي دارو ودرمان مي رسد/از ميان ديده ام كور سوي نوري بي رمق/منجي اخر زمان پس كي شتابان مي رسد

باشد يه روزي بار سفر را ببندم/از كوچه ها من گذر كرده عهدي ببندم/با هر كسي كه خيال سفر كرد/شد راهي و امد او پابه پايم/من از وجود قدوس خدايم/در اين مكان بستهاند دست وپايم/در پيله تن اگر چه شدم حبس/ققنوس اين جسم برد كبريايم/هرگز نشم من در اينجا زمين گير/اينجا بود پست ومن از سماييم/گرچه شدم پايبند تن خود/روحم برد هر دمي ناكجايم/كن كاروان رهايي درنگي/شايد كه حكم خروجم رو امضا نمايم/ پس كي رسي از ره دور تو منجي/امض كني برگه ام را كني تو رهايم

داش اكل
عاشق پروين دختر ساسان بود
وبا سگ ولگرد
وغ وغ صاحاب مي خواند
بوف كور
سه قطره خون را
براي علويه خانم جيغ مي كشيد.
حالا گابريل گارسيا ماركز
پرندگان مرده اش را
روي توپ مرواريد مي گذارد
تا پيرزن خنزر پنزري
قاه قاه بخندد

گرچه چند قرن است كه سر بر اسمان ساييده اي/

حيف از عمرت صباحي بيش نيست/

حيف از طاق بلندت اي نما/

بر لب بومش كلاغي بيش نيست/

صد ترك از خصم دوران بر تنت افتاده است/

اين ترك از روزگار است زخمهاي تيغ نيست/

يك نظر از روي رافت سوي تو هيچ كس نكرد/

چند الم ميهمان كنج تو وديگر هيچ نيست/

گرچه گرديدنند سيه پوش اين الم ها از غمت/

چند گنجشكند عزادار وخلايق هيچ نيست/

من نمي دانم چگونه سر برارم بعد تو /

گر كنم دق از نگاه دردمند خشت هايت هيچ نيست/

مي شئم خاموش اي ايوان من درخود بسوز/

گر چه ارام مي شوي خاموش علاجش هيچ نيست

سلام همشهري امروز ذوق زده شدم وبه خودم به عنوان يك ازغندي اموزگار باليدم وقتي اختراع حميد اقاي وكيلي ازغندي را در سايت مشاهده كردم بابا دمت گرم حميد خان منتظر اختراعات بزرگتر و كار امدتر شما در اينده مي مانيم وبرايت سلامتي وبه روزي را ارزومنديم .

به تو از ما سلام ازغندي
در خراسان به نام ازغندي
كار و بارت درست اقا جان
روزگارت به كام ازغندي
كسب و كارت هميشه پر رونق
شور و شادي به جام ازغندي
خستكي از تو دور بادا مرد
خنده ات مستدام ازغندي
به خدا قوت تو مي ايم
با دعا و سلام ازغندي
يك كلام دگر بگويم بس
و فقط يك كلام ازغندي
اسيرتم

سلام/يادش بخير اون قديما اباد بودش روستاي ما/دشتهاي سبز گندمش مونده توي خاطره ها/از سر جاده تا به ناي خوشه هاي طلايي بود/مردمش در تلاش بودن نعمت اون خدايي بود/رود خانه پر ابي بود كه مي اومد به دشت ده/خوشه هاي طلايي رو مي زدشون به هم گره/چند سالي كه اسمون بسته دراشو روي دشت/با قهر اسمون زدشت كمر ساقه ها شكست/رودخانه قصه ما نداره بوي زندگي/نه هست طراوت توي دشت نه مونده بوي تازگي/دلم گرفته از غم اسمون ودل زمين/خداي من كاري بكن اين وضعشه خودت ببين/من اگه خوب نبوده ام گناه خوشه ها چيه/گناه ماهي مرده كف رودخانه با كيه/مردم ده منتظرن مي خوان جوابشئن بدي/كاشكي بدي به دشتمون دوباره بازم زندگي/جونه هاي گندمش قد بكشن تا اسمون/مردم ده دعا كنن بگن خداي مهربون

اولین روز دبستان بازگرد
کودکیها شاد و خندان بازگرد

بازگرد ای خاطرات کودکی
بر سوار اسب های چوبکی