گویش مردم ازغند  :

لهجه مردم خراسان مرکزی کم و بیش یکسان بوده وهمان فارسی اصیل دَری است . که در شهرهای نیشابور و سبزوار این لهجه اصیلتر ، بکرتر و اصطلاحا ٌ غلیظتر دیده میشود . لهجه و گویش ازغند ، نزدیکی و اشتراک عجیبی با لهجه شهرهای مذکور دارد ، با همان اصالت و غلظت .

در انتهای هر یک از جلدهای رمان « کلیدر » ( شاهکار جاودان محمود دولت آبادی ، که  داستان یاغی گری گل محمد و برادرانش را  با هنرمندی بسیار دستمایه رُمانش قرار داده ، تا فرهنگ و زبان و اندیشه این مرزوبوم به ویژه خراسان مرکزی را به جهانیان بشناساند . )  لغات محلی بسیاری آورده شده ، که تماما ٌ در ازغند با همان معانی  کاربرد دارد .

ما تصمیم داریم ، در این سایت ، لغات ، اصطلاحات و ضرب المثل های محلی را تا حد امکان به کمک دیگر همشهریان عزیز بیاوریم . تا هم ادای دِینی برای زنده ماندن لهجه زادگاهمان داشته باشیم . و دلیل  مهمتر اینکه ممکن است ، بعضی از این لغات انحصارا ٌ در ازغند استفاده شوند . که از نظر زبانشناسان این لغات ارزش فوق العاده ای دارد .

در اینجا نظر آقای عبدالله نجف زاده که از روشنفکران و فرهیختگان ازغند به شمار میروند را می آوریم . ایشان معتقد است ، اصطلاح «  قُل لُّو » (  ظرفی است  ، که در آن چوپانان و کشاورزان در باغ و صحرا آب جوش آورده و چای دم میکنند . ) که اشاره به قُلقُل آب دارد ، لغتی کاملا ازغندی و جدید است و در جای دیگری استفاده نمیشود .

از این لغات و اصطلاحات انحصاری ممکن است ، باز هم در گویش و لهجه ازغندی وجود داشته باشد ، که وظیفه یکایک ماست تا آنها را کشف و به دیگران معرفی  نماییم .

در اینجا برای شروع و آغاز این اقدام ارزشمند به ترتیب الفبا لغات زیر را می آوریم . البته ممکن است ، این لیست دارای اشتباهاتی ، چه در خود لغت و چه در معنی آن باشد . که انتظار داریم شما عزیزان این اشتباهات را گوشزد کرده ، تا با بررسی دوباره نسبت به تصحیح  آنها اقدام شود .