ازهمشهریهای ازغندی ادیب تقاضادارم شعرهایی که ارسال میدارنداجازه بدهنددیگرهمشهریهای ازغندی کمی آنراویرایش کنندچراکه مطالب این سایت درتمام دنیاتوسط اینترنت قابل نمایش است وسایت وازغندی را طوری دیگرنگاه میکنندالبته ماهمشهریهایی که دلشان برای ازغند می طپدستایش میکنیم برای مثال شعر یکی از همشهری ها را که از جنوب کشورارسال نموده اندملاحظه کنیدوشما مخاطبین نظربدهیدکه اینگونه اشعارراچه باید بکنیم واما شعر که درباره ایوان مسجد جامع است :
گرچه چند قرن است كه سر بر اسمان ساييده اي=حيف از عمرت صباحي بيش نيست
حيف از طاق بلندت اي نما=بر لب بومش كلاغي بيش نيست
صد ترك از خصم دوران بر تنت افتاده است=ين ترك از روزگار است زخمهاي تيغ نيست
يك نظر از روي رافت سوي تو هيچ كس نكرد=چند الم ميهمان كنج تو وديگر هيچ نيست
گرچه گرديدنند سيه پوش اين الم ها از غمت=چند گنجشكند عزادار وخلايق هيچ نيست
من نمي دانم چگونه سر برارم بعد تو =گر كنم دق از نگاه دردمند خشت هايت هيچ نيست
مي شئم خاموش اي ايوان من درخود بسوز=گر چه ارام مي شوي خاموش علاجش هيچ نيست